Harika Bir Annesin

harika bir annesin

Anneliğin delilik olduğu konusunda tüm anneler hemfikir olabilir. Dünyanın en zor, en yorucu, psikolojik olarak en yıpratıcı, kendimizi en çok sorgulatan, şüpheye düşüren, pek çok zaman yetersiz hissettiren işi. Yeterince karanlık bir tablo çizdiysem iyi haberi vereyim: SEN HARİKA BİR ANNESİN! 

Nereden mi biliyorum? Elinden gelenin en iyisini yaptığına göre öylesin… Bu hesabı ve başka pek çok faydalı ebeveynlik yazılarını takip edip paylaşımları okuyacak vakti ayırıp, kendine ait bir farkındalık oluşturmak istediğine göre öylesin… 

Sosyal medyada mükemmel görünenleri, görünmeye çalışanları ya da anneliği hiç zorluğu olmayan toz pembe bir şeymiş gibi göstermeye çalışanları bir kenara bırak. Öyle bir dünya yok. 

Annelik çok gerçek! 

Annelik; çocuğundan çok senin iyileşme sürecinle ilgili. Sen iyi ol ki çocuğunla iyi ilgilen… Sen mutlu ol ki çocuğun da mutlu olsun… Bunu burada okuyan herkes “amaaan çocuğu bırak kendine bak” demediğimi biliyor. Çocuğa tabii ki bak ama kendini de sev, kendini affet, kendi ihtiyaçlarını fark et, yardım talep et. Her şeyi her zaman “tam” yapmak için didinirken durup kendin için bir mola vermeyi hatırla. 

İşteki sorumlulukların, evdeki sorumlulukların, çocuğunun fiziksel ihtiyaçları, duygusal ihtiyaçları, eşinle ilişkin… her şeye yetişmeye çalışıyorsun biliyorum, görüyorum… peki sen bunların arasında kendini görüyor musun? Durup kendinle BEŞ DAKİKA bile olsa bağlantı kurduğunda sıkışmışlık hissinin yerini ferahlığa bıraktığını göreceksin. 

Çocuğunla bağlantıda kal. Bağlantıyı kopardığın zaman tamir et. Koparmak insan olmanın bir gereği. Yetersizlik hissi tüm hücrelerini ele geçirdiğinde önce kendini sonra çocuğunu affet. KENDİNİ İFADE ET. 

Çocuğun için olabilecek en harika anne sensin. Çünkü onu dünyada daha fazla seven bir başka insan yok. O sana kalpten, candan, kandan bağlı. Sen ilk yıllarda onun tüm dünyasısın. Sonraki yıllarda onun dünyası genişlerken sen de kendi dünyanı genişlet. KENDİNİ HATIRLA.

Çocuğunu olduğu haliyle gör. Sıradan haliyle sev. Sıradanlık iyidir. Normal olmak iyidir. Hayalindeki çocuğu değil; evinde senden onay, sevgi ve güven bekleyen çocuğu sev. Ama önce kendini sev. KENDİNİ “OLDUĞUN GİBİ” SEV. 

Sen yeterli bir annesin. 

Sen harika bir annesin. 

Çocuğun için senden daha mükemmel bir anne yok. 

Bu duyguyu kucakla. 

Ben de seni sevgiyle kucaklıyorum sevgili anne ❤

Bu yazıyı paylaş

There are 6 comments

  1. Gözleri dolu dolu okudum. 11 aydır anneyim hamilelik sonu ağır depresyon ve anksiyete bozukluk yaşadım. Bir senedir ilaç ve terapi ile çok daha iyi duruma geldim.bu süreçte gerçekten en çok ihtiyacım olan şey çevremdekilerin nasıl anne olmam gerektiğini öğretmesi değil benim iyi bir anne olduğumu olacağımı kendime vakit ayırmam için molalat konusunda yardımcı olmalarıydı. Ancak neyazıkki yakın çevrenize bunu anlatmak oldukça güç. Hala ihtiyacım var hala ablaşılmak istiyorım bu konuda.

    19 Nisan 2020, 08:47
    1. Yorumunuz ve yaşadıklarınızı içtenlikle paylaştığınız için çok teşekkür ederim. Yardım alarak ve tedavi görerek olması gerekeni yapmışsınız. Çevrenizdeki kişilerle yazılarımı paylaşın. Özellikle “kimse benim nasıl olduğumu sormadı” – “Görünmez Anneler” başlıklı yazımı paylaşmanızı öneririm. Yakınlarımız iyi niyetle hareket ediyorlar tabii ki… fakat fark etmeden yaptıklarının, söylediklerinin sizin üzerinizdeki etkisini düşünemiyorlar. Amacım farkındalık yaratmak ve kişilere hayatlarına, davranışlarına farklı bir yerden baktırmak. Umarım faydası olur. Ben her zaman yanınızdayım. İçten sevgilerimle, Gülşah

      19 Nisan 2020, 09:15
  2. Demek duymaya ihtiyacım olan sözler bunlarmış sabah sabah ağlatttınız beni.teşekkür ederim

    24 Temmuz 2020, 08:26
    1. İyi geldiğine çok sevindim. Ben teşekkür ederim. Çok sevgiler…

      25 Temmuz 2020, 12:47
  3. Şu sıralar o kadar çok yorulmusrumki bir anne bir baba ogretmen arkadas herseyim ve çok yoruldum bu yazi beni bir nebze olsun dunlerdirdi tesekkur ederim

    11 Mart 2021, 12:58
    1. Çok sevindim. Ben teşekkür ederim. Çok sevgiler…

      11 Mart 2021, 15:12